یا رب این بوی خوش از روضه جان می‌آید

دوشنبه 14 اسفند 1396 04:13 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
 واعظا راه به میخانه ز مسجد بگشا                                                                                                                          رحم بر خویش کن و عصمت دارا، سارا
                                       تا به کی دست به خون شوئی و سیما به گلاب
                                                                                                              غرق خونابه مکن منبر و مأذن ها را
                                                                         با تو گویم که گذشته است ز سر آب و فرات
                               همچنان بسته به لبهای عطشناک، بیا
             بگذر از وادی ایمن به گذاری که نکوست                              
                             روی بر جانب حق امت خود دیده گشا
               نور چشمند فلسطین و یمن، غزه، عراق                                  
                                             نظری هم رخ آن کو خودِ چشم است نما                         
       یادمان هست چه شد عاقبت عاد و ثمود                          
                                                    چاره تدبیر که بُد، ما و شما؟ یا که خدا                           
                             شدم از دست خدا را به تماشا بنشین                                                      
                                                       وه چه زیباست تجلی خدا از من و ما                           
                                  ما که مستیم و خراب از خم وحدت ایکاش                                                    
                                                می شدی جمله جهان مست ز مینای ولا                           
                                تازه خواهم شدن از دور قدح تا به سحر                                                      
                                                         از خط و خالِ لب و از دهن تنگ شما                              
                       تا عیانت شود از غیب چها میبینم                                                        
                                                     خود به اعجاز نظر دلبری از خویش نما                            
                                  از من و ما و شما تا به خدا اینهمه نیست                                                                                                            همدمی کو که دهد دم به دمم بهر خدا                              
         سهم الارثی نبری از قِبَل خون شهید                                       
                                                            که ببخشی به هبه حق یتیم شهدا                               
                  ما شنیدیم غزلها ز مناور نه عجب                                                     
                                                       خود مؤذن به دو رکعت طلب عشق نما                               
                             زلف بربند (صفایی) سر گیسوی بتان                                                           
                           خود حقیقت نه مجاز است رخ ماه لقا
 
کمی عدالت، کمی...


                     



                                                          

 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.