ایپین اوجو دوشوب...

سه شنبه 22 آبان 1397 09:25 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کس نه شناسای من و حال من
                                                             سوز تو بنشسته بر
احوال من
                                          ما به هم  آلوده به کار همیم!
                                                                من پی اجلال و تو اذلال من
                                                                                                                                                                         (صفایی)
 



 
چهارشنبه 23 آبان 1397 08:40 ق.ظ
پس تکلف چیست استاد؟!
محمدرضا صفایی
تکلیف همون عمل به تکلیفه دوست عزیز. امر و نهیی که ازش غافلیم و تا حرفشم پیش میاد یه راس می ریم سراغ زن و دخترای مردم و پایین و بالا تنه شون! که موت اله و... بل!! انتقاد و امر و نهی از حاکم مغفوله که رهگشا و مطلوبه نه زیر مجموعه ای که چشم بدوشانند و متاثر.
چهارشنبه 11 بهمن 1396 12:22 ق.ظ
سلام
بسیار عالیست آقای صفایی. با اینهایی که حقیرمان می خواهند و ما را پست می شمارند چه کار باید کرد؟
محمدرضا صفایی
باید یادمون باشه جناب معتمدی عزیز که دست خدا تو کاره و مربوب خدان همه شون و گزینش و پالایش از سره و ناسره مطرحه و نحوه بر خورد ما با دشمنامونه که جایگاه و مرتبتمون رو مشخص می کنه نه سلوک با دوستامون. مرد می خواد از این آزمون سر بلند بیرون بیاد و دوستاش همه حر باشن و از دشمنای مسبوقش. یه کم سخته جا انداختنش لیکن همین بس که هر که از دوست و دشمن از شمر و حسین (ع) مربیش خداست. باید رسید به افقی که جز زیبایی و زیبایی ندید؛ که مقربین جز آن ندیده اند. والسلام
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.