این کسیت این، این کیست این...

دوشنبه 18 دی 1396 12:04 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ایکاش بدیدی آنچه من می بینم
                                                                بی ظلمت و نور بی غم آیینم
                                        زلفی همه آراسته با صد گل سر
                                                         می بویم و لاله هاش بر می چینم
                                                                                                                                                                         (صفایی)







 
دوشنبه 18 دی 1396 10:18 ق.ظ
یعنی شما غم دین ندارید؟!!!
محمدرضا صفایی
چه ربطی داشت اونوقت؟ شما به کمین منی؟ دیوونه اینا تو قد و قواراه ت نیست. تیله بازیتو بکن شما، این منظر و مشهود، همون چیزییه که خدا هم غیر این نمی بینن. چرا که غیر اینم نیست. تعبیر زلف بتان به کثرات و داد از این کثرات کار در راه ماندگانِ از عرفاست. گیسوانی در باد آراستگی و زیبایی رخسار صنمه؛ نه مانع دید ایشون. کسی که نتونه عطر این مشک بو رو بشنوه و ره توشه بچینه از گلزار و گلستان آویخته بر هر رشته اون به درد لای جرزم خوب نیست. ما وقتی از محبوب سخن میگیم و از تظاهرات ایشون حالا به هر شکل و صورتی فدائی هر اونچه که از حکمت ایشون ساری و جاریست هستیم نه اینکه مث بعضیا خرد و کلان، درشت و ریزشون رو سوا کنیم. اینجاییکه ماییم همه چی درهمه. نه در هم و بر هم البته...باز نبینیمت این ریختی !!!
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.