وَإِذَا رَأَیْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِنْ یَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ...

سه شنبه 16 آبان 1396 06:38 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای که به اوزان شرایع زنی
                                                             نیست بدین روشنی ام دشمنی
                                    پشت به ما روی به تیهو کنی
                                                            دشمن از این پست تر و روشنی
                                    قصد تو تلطیف طبایع، عجب
                                                                     ثابتِ وی وسوسه و لمپنی
                                    ما همه در خویش به تنقیح نفس
                                                          او همه در خود همه بر خود زنی

                                    حیف نشد تا شوی از ما و من
                                                              گر به خود آیی همه جانِ منی    
                                   اینهمه ادبار نشاید تو را
                                                                ملک جهان نیز به نیم ارزنی
                                    باش که پرسیم سحرگاه حشر
                                                              چندی و چونی تو بدین برزنی
                                    کوی و برم قفل و کلیدش به توست
                                                                هان که عدویش نکند رهزنی
                                    دل که ندارد هوس جانِ جان
                                                             تجزیه اش کن به نجاست، منی
                                                                                                                                                                           (صفایی)










 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.