لولا رحمة ربّی علی فقراء اُمتی کاد الفقر أن یکون کفراً

دوشنبه 6 شهریور 1396 12:42 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من که در حلقۀ افسون نگاه تو اسیرم
                                                              گذر از من نتوانی که به بن بست تو گیرم
                                تویی آن کوچۀ خلوت که به سالی گذرش نه
                                                                منم این خستۀ تنها که به کوی تو فقیرم
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)





 
دوشنبه 6 شهریور 1396 01:29 ب.ظ
فرموده اید خودمان را در حلقه افسون نگاهشان قرار دهیم چگونه و اصلا منظور از حلقه افسون نگاه چه هست؟
محمدرضا صفایی
شما هر چقدرم که تلاش کنین اگه کششی نباشه به جایی نخواهین رسید. این کشش همون افسونه نگاهشونه که متوجه هر کسی نشده و داخل حلقه ش نمیکنه، حلقه وصلی که بعد اتصال دیگه گسستش نیست. یه وقت هست چشم یا همون توجه سالک به خداست لاکن مد نظر نه فقر و فنا بل چیزای دیگه س، مث کرامات و خارق عاداتی که اغلب علت سقوطشون میشه تا صعود. شما اگه محو چشماشون بشین و چیزی جز ایشون نبینین (یعنی همه رو در خدا و خدا رو در همه ببینین و خدمت به خلق رو همراه با عبادات واجبه خدمت به خدا بدونین) و از این توجه خواستتون رضا و خوشنودی ایشون و وصل و اتصال مطلق (فنا فی الله) باشه اونوقت ایشونم روتون کار میکنن و جادوی چشماشون درگیرتون میکنه. از اون پس جاتون عوض میشه و ایشون میشن عاشقون که فرجام این عشقبازیم جز بقاء در فناشون، آرام گرفتن تو آغوششون نیست. تو عشقای مجازیم همینه کسی که حقیقاً خودتون رو می خواد غرق چشاتونه و تنها چیزی که بهش فکر نمی کنه لذات حاصله از این رابطه س، ولی اوناییکه جز خودتون رو بخوان چشاشون وقتی که پیشتونن آلبالو گیلاس میچینه و بیشتر معطوف برجستگیای اندامتونه. برجستگیای ایشونم همون ماسواشونه.
دوشنبه 6 شهریور 1396 01:04 ق.ظ
سلام استاد چرا اینقدر کوتاه چند بیت دیگر هم اضافه می کردید.
محمدرضا صفایی
سلام دخترم، ما تا اینجاشو عمل کنیم بقیه ش پیش کش، شوخی کردم تکلیفمون سنگین میشه عزیز! قیامت یکی از نامهاش یوم الحسرته همونطوری که می دونین، روزیه که اکثر مردم، بخصوص امت محمد (ص) با این عقبه از معارفشون تأسف فرصت سوزیاشونو خواهند خورد. تا جاییکه از شدت غم و اندوه انگشتاشونو که به حسرت دندان گرفتن تا کف دست خواهند جوید، هر چه قدر کمتر بدونیم به نفعمونه! ... جدی نگیر چرا که مفری از خدا نیست تموم راها به غیر بسته ست، چرا که قبلش به اطْلُبُوا الْعِلْمَ‏ مِنَ‏ الْمَهْدِ إِلَى اللَّحْد، دعوتمون کردن به دونستن و دونستن، لاکن پله پله تا ملاقات با خدا، چرا که سنگ بزرگ از قدیم الایام علامت نزدنه، نبایدم اونقدر برا خودمون سخت بگیریم که از اون ور جهنم بزنیم بیرون. همونگونه که ایشون از ما عبادات واجب فردا رو نمی خوان بهتره ما هم از ایشون خواسته بیش از تحملمون نکنیم که از ادب مغازله به دوره. خلاصه اینکه رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود.شما اول سعیتون بر این باشه که در معرض حلقه نگاه افسونگر ایشون واقع شین که ایشونم گذر از بن بست شما نتونن. بعد میرسیم به توشیح غزل چشماشون.
دوشنبه 6 شهریور 1396 12:53 ق.ظ
استاد اجازه می دهید از اشعار شما در اهنگهایمان استفاده کنیم البته با آهنگساز و خواننده های به نام.
محمدرضا صفایی
مگه استفاده نکردین تا حالا؟! زیر زمینی نشن یه وقت.
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.