سحرگه رهروی در سرزمینی همی‌گفت این معما با قرینی...!

سه شنبه 30 خرداد 1396 03:17 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 





به انقضاء فرصتت نمانده بیش، آگهی؟
                                                      بدین سبب گرای ما به دشمنان دین دهی
                              درآی خلوتی که جز خدای را گذار نه
                                                      مگر ز شر خویش و از شرار ما سوی رهی

                              جز از طریق شرع نی طریقتی به حق ببین
                                                          تمام راه کوره ها به نا کجاست منتهی
                              "من و تو" این تفرق نهفته در ورای "ما"
                                                بهل ببین که نیست کس جز از خدای منجلی
                              منی که مستِ جلوه از جمال جمع حاضرم
                                                    بجز خدای نیست در حضورم از گدا، شهی
                              برون خرام از خود و خدای را نظاره کن
                                                  هماره دم به دم، بدم علی علی علی علی (ع)
                              بهوش باش مدعی فرو گذار "ما و من"
                                                         خدای را نشان ده از وفاق امت نبی (ص)
                              شکارِ کس نمی شود شکارِ شیخ و شاب ما
                                                      چه راه ها نرفتی و نشد به دوست منتهی
                              ببین شراب خواره ای که ترسِ از خمار نه
                                                 که مست می کند ورا؟ بجز سبوئی از علی (ع)
                                                                                                                                                                                       (صفایی)
 




 
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.