أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِ مِنْکمْ

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                                     
                                                                
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله



عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

مَوْتٌ فِى عِزّ خَیْرٌ مِنْ حَیَاةٍ فِى ذُلّ

یکشنبه 15 دی 1398 08:51 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 

                                زخم است پیکرم به هزاران ز دیو و دد
                                                         وز خنجری که دستۀ خود را نمی بُرد
                                 مُلکی که زیر بار غم جمله عالم است
                                                     صد بار زخم خورده که دیگر نمی خورد
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

إِنَّ الَّذینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ

شنبه 14 دی 1398 01:24 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫اماده سازی معنوی جامعه جوان ایرانی‬‎
بسم الله القاصم الجبارین
إذا جاء نصر الله و الفتح ورأیت الناس یدخلون فی دین الله أفواجا فسبح بحمد ربک و استغفره إنه کان توابا


ادامه مطلب
 

الجنه تحت أقدام الامهات

جمعه 13 دی 1398 12:26 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫مادران شهید پرور‬‎
مادرای ما همه ش دسته گل به آب میدن...


ادامه مطلب
 

و لا ترکنوا الی الذین ظلموا

چهارشنبه 11 دی 1398 07:23 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 

آنچه در آیینۀ غیب از قفاست
                                                                   صورت عینی کنشهای ماست
                                            دوزخ و جنت همه از خیر و شر
                                                                    حاصل اندیشۀ ما و شماست
                                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ اللَّهِ لَتُمَیَّزُنَّ وَ اللَّهِ لَتُمَحَّصُن

چهارشنبه 11 دی 1398 12:16 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫ابتلائات سخت الهی‬‎
ای داده به باد زلف عنبر بو را
                                                                       وز شش جهتم گرفته در بر، هورا
                                                     بر جلوه در آمدی که سوزی همه من
                                                                     من نیز به احسنت سعیکم مشکورا
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

الی متی احارفیک یا مولای؟

سه شنبه 10 دی 1398 06:07 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
ننگ است مرا شیخ، تضرع به فرنگ
                                                             هر چند که بندم به شکم کپۀ سنگ
                                       هان تا که بر این غائله قائم، که ظفرمند      
                                                    ما چنگ به زلف دوست، دشمن به تفنگ!
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

لَا طَاقَةَ لَنَا الْیَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِه...؟!!

دوشنبه 9 دی 1398 02:20 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫خودباختگی سیاسی‬‎
اهل فنا عزم بقا کرده ایم
                                                                        قاتل خود خویش صدا کرده ایم
                                         منت کس نیست که سر پای دوست
                                                                          رقص کنان مست فدا کرده ایم
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَیْنَ أَخَوَیْكُمْ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ

یکشنبه 8 دی 1398 04:42 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫خامنه ای و اهداف امریکا‬‎
یا رب از گردنه ها سر به سلامت بردیم
                                                              دستمان دست شما بود اگر می سردیم
                                         تا به وحدت نرسد تفرقه شیخ و شیوخ
                                                                   چه توان گفت که بویی ز اخوت بردیم
                                                                                                                                                                                                    (صفایی)



ادامه مطلب
 

یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ

شنبه 7 دی 1398 06:40 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
نان به نرخ روز
اینکه نهان است کنم فاشِ فاش؟
                                                                  نیست چو من شیفته و مبتلاش
                                      کاشکی از جمله سوی الله رهی
                                                                       کاش به فرّاش گذاری فراش
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

یا بَنِیَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى‏ لَكُمُ الدِّینَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ

پنجشنبه 5 دی 1398 11:27 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
طول عمری که گذارش گذرِ ثانیه هاست
                                                       حاصلش خیر و شرِ ضیق و فراخِ کژ و راست
                                         ای خرد پیشه جنون قافله سالار من است
                                                            مقصد ما و شما را به یقین فاصله هاست
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) ... 4 5 6 7 8 9 10 ...