أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِ مِنْکمْ

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                                     
                                                                
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله



عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

أَفَلَا تَذَكَّرُون؟!

چهارشنبه 9 بهمن 1398 04:09 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Related image
منی که نام مرتضی (ع) به ذکرم از خفی، جلیست
                                                            الهه و الهم از علی و آل
(ع) منجلیست
                                      به نقطه ای که تحت باء قیامتی به پا کند
                                              بترسم از جماعتی که نان خورشتش از علیست
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

خزان پیشرفت عجیبی نموده ست رسیده ست حتی به گلهای قالی

سه شنبه 8 بهمن 1398 11:03 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
تفرقه بیندار حکومت کن
من اگه دوس داشته باشم جای رئیسم بشینم! هلش میدم جلو، خرابش نمی کنم. شما چطور؟
اینم میدونم که هر کسی بر اساس شاکله ش عمل می کنه. یعنی طبق اونچه که به سالیان بر لایه لایۀ شخصیتش رسوخ و رسوب کرده که عبور از اون، و برخلافش عمل کردنم براش کار بسیار دشواریه. چرا که مثل خلاف جهت آب شنا کردن می مونه براش. پس توبیخ و تحقیرش ام نمی کنم. تا اونجاییکه که بتونم سعی می کنم اونو به آداب و اصولی که در جهت کمال انسانیشه عادت بدم، تا با جایگزین کردن تازه های اندیشه، کهنه های ذهنش رو به ورطۀ فراموشی بسپره. که اینم به تجربه ثابته مگه نه؟


ادامه مطلب
 

هَلْ یسْتَوِی الْأَعْمی وَ الْبَصِیرُ أَ فَلا تَتَفَکرُونَ

یکشنبه 6 بهمن 1398 05:08 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫رای به جمهوری اسلامی رای به مرگ بر امریکاست‬‎
ای آنکه پنداری بیگانه هم کیش است
                                                                او را نمیدانی کورآب در پیش است
                                    آزاده مردانند آزاد و وارسته
                                                       این نفس دون گرگی در جامۀ میش است


ادامه مطلب
 

وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْه

شنبه 5 بهمن 1398 01:13 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫دو قطبی سازی‬‎

یکدم بنشین ایدل بی غائله در پیشم
                                                                    برخیز که بنشیند آشوب دل ریشم
                                        نی سر به سجود آری نه تاب قیام از من
                                                  ترسم که چه خواهی شد روزی که نه درویشم
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

جمعه 4 بهمن 1398 05:41 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
           Image result for ‫یک مشت احمق‬‎
ای قوم من که خیر و شرش را تمیز نه
                                                            از جهل خویش و ظلمت نفسش گریز نه
                                                     وی رهروی که راهِ دو صد منزل آمدی
                                                                      مقصد ولایت است ولایت ستیز نه
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

دوشنبه 30 دی 1398 01:47 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
عکس و تصویر ما بی‌تو، قرآن به سر که نه، خاک بر سریم! بیا تا این شب‌ها را ...
در نیم شبی آمد معشوقۀ شایستم
                                                            وز هرم نفسهایش حالی که ببایستم
                                           او غایت زیبایی من محو تماشایش
                                                       تا صبح سخن گفت و من هیچ ندانستم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

یَنسَخُ اللَّهُ مَا یُلْقِى الشَّیْطَنُ ثُمَّ یحُْکِمُ اللَّهُ ءَایَتِهِ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ.

شنبه 28 دی 1398 07:16 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
سر زد به شبی، صبح یقین از شک ما
                                                                    جز عشق ندید حاصل از مُدرک ما
                                               از پخته و خام شیخ و شابم برهاند 
                                                               عشقی که شده است جزء لاینفک ما
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

‏‏تقوا اللّه و صونوا دینکم بالورع

جمعه 27 دی 1398 12:53 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫قیام به عدالت‬‎
دیده بگشای ببینی که حق و باطل کیست
                                                              وآنکه ظاهر به صلاح است در باطن کیست
                                             در مقامی که نبینیم جز از حضرت دوست
                                                            بی ورع شیخ و حرامی، پری و دیو یکیست
                                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

إنَّما زَهَّد النّاسَ فی طَلَبِ العِلمِ كَثرَةُ ما یَرَونَ مِن قِلَّةِ مَن عَمِلَ بِما عَلِمَ

پنجشنبه 26 دی 1398 04:14 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Related image
ماه من آنکه بر همه کس رو نمی کند
                                                                  رخ در ورای ظلمت گیسو نمی کند
                                آن مهوشی که وصف جمالش مکرر است
                                                                       با ما جز از اشارت ابرو نمی کند
                                                                                                                         (صفایی)



ادامه مطلب
 

یا اِبلیسُ ما مَنَعَکَ أَن تَسجُدَ لِما خَلَقتُ بِیَدَی

چهارشنبه 25 دی 1398 12:51 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                             

منی که اهلِ تابع و منقاد خویش را بر دسته های خودی و غیر خودی شقّه کرده و در اندرونی خود نیز مبتلای دوگانگی ام، داعیه دار اتحاد و اتفاق قوای اندرونم و آیینه دار طلعت دوست! و با اسلام و استسلامی از این دست، منادی اوتاد سِلکم و خود راهبر سیر و سلوک! وین عجب تر، که بشریت آگاه و متصف به اوصاف الله را نیز به الگو پذیری از مشی عارفانه و جهان شمول خویش! فرا میخوانم. تو گویی می پندارم کسی را جز من توانائی ادراک و شعور سیاسی نیست!

ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) ... 4 5 6 7 8 9 10 ...