و من أراد الآخرة و سعی لها سعیها و هو مؤمن. . .

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                                     
                                                                
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله



             مَنْ دَعَا اللَّهَ بِنَا أَفْلَحَ وَ مَنْ دَعَاهُ بِغَیْرِنَا هَلَکَ وَ اسْتَهْلَکَ



عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَیْكَ مَرَّةً أُخْرَى!

یکشنبه 13 بهمن 1398 05:54 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫حکومت بر دلها‬‎
ما همه تن خرقه و خالی ز خویش
                                                                 
تلخی و شیرینیِ نوشی و نیش
                                            ظلمت و نوری که بهم ساختیم
                                                                  مشربه ای آبخور گرگ و میش
                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

بِالكِذبِ یَتزَیَّنُ أهلُ النِّفاق

پنجشنبه 10 بهمن 1398 02:32 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
زین پس گذر مدعیان از سر و خشت است
                                                              تا در نظر دوست که زیبا و که زشت است
                                             ای ملعبۀ دست فرومایه تر از خویش
                                                                 بیهوده درو آمده ای موسم کشت است
                                                                                                                                                                                              (صفایی)
                        


ادامه مطلب
 

أَفَلَا تَذَكَّرُون؟!

چهارشنبه 9 بهمن 1398 04:09 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Related image
منی که نام مرتضی (ع) به ذکرم از خفی، جلیست
                                                            الهه و الهم از علی و آل
(ع) منجلیست
                                      به نقطه ای که تحت باء قیامتی به پا کند
                                              بترسم از جماعتی که نان خورشتش از علیست
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

خزان پیشرفت عجیبی نموده ست رسیده ست حتی به گلهای قالی

سه شنبه 8 بهمن 1398 11:03 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
تفرقه بیندار حکومت کن
من اگه دوس داشته باشم جای رئیسم بشینم! هلش میدم جلو، خرابش نمی کنم. شما چطور؟
اینم میدونم که هر کسی بر اساس شاکله ش عمل می کنه. یعنی طبق اونچه که به سالیان بر لایه لایۀ شخصیتش رسوخ و رسوب کرده که عبور از اون، و برخلافش عمل کردنم براش کار بسیار دشواریه. چرا که مثل خلاف جهت آب شنا کردن می مونه براش. پس توبیخ و تحقیرش ام نمی کنم. تا اونجاییکه که بتونم سعی می کنم اونو به آداب و اصولی که در جهت کمال انسانیشه عادت بدم، تا با جایگزین کردن تازه های اندیشه، کهنه های ذهنش رو به ورطۀ فراموشی بسپره. که اینم به تجربه ثابته مگه نه؟


ادامه مطلب
 

هَلْ یسْتَوِی الْأَعْمی وَ الْبَصِیرُ أَ فَلا تَتَفَکرُونَ

یکشنبه 6 بهمن 1398 05:08 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫رای به جمهوری اسلامی رای به مرگ بر امریکاست‬‎
ای آنکه پنداری بیگانه هم کیش است
                                                                او را نمیدانی کورآب در پیش است
                                    آزاده مردانند آزاد و وارسته
                                                       این نفس دون گرگی در جامۀ میش است


ادامه مطلب
 

وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَیْه

شنبه 5 بهمن 1398 01:13 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Image result for ‫دو قطبی سازی‬‎

یکدم بنشین ایدل بی غائله در پیشم
                                                                    برخیز که بنشیند آشوب دل ریشم
                                        نی سر به سجود آری نه تاب قیام از من
                                                  ترسم که چه خواهی شد روزی که نه درویشم
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

رَبَّنَا لَا تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَیْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ

جمعه 4 بهمن 1398 05:41 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
           Image result for ‫یک مشت احمق‬‎
ای قوم من که خیر و شرش را تمیز نه
                                                            از جهل خویش و ظلمت نفسش گریز نه
                                                     وی رهروی که راهِ دو صد منزل آمدی
                                                                      مقصد ولایت است ولایت ستیز نه
                                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

ربنا اتنا من لدنك رحمة و هیئ لنامن امرنا رشدا

دوشنبه 30 دی 1398 10:04 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
عکس و متن تبریک پیروزی انقلاب اسلامی | عکس پروفایل 22 بهمن
شیرینی لعل تو که بر کامم رفت
                                                          اوقات خوش ار بود ز ایامم رفت
                                            آرام دلی داشتم از یاد لبت دوش
                                                            مستانه خُرامیدی و آرامم رفت
                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

صبا را گو که بردارد زمانی برقع از رویت

دوشنبه 30 دی 1398 01:47 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
عکس و تصویر ما بی‌تو، قرآن به سر که نه، خاک بر سریم! بیا تا این شب‌ها را ...
در نیم شبی آمد معشوقۀ شایستم
                                                            وز هرم نفسهایش حالی که ببایستم
                                           او غایت زیبایی من محو تماشایش
                                                       تا صبح سخن گفت و من هیچ ندانستم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

یَنسَخُ اللَّهُ مَا یُلْقِى الشَّیْطَنُ ثُمَّ یحُْکِمُ اللَّهُ ءَایَتِهِ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ.

شنبه 28 دی 1398 07:16 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
سر زد به شبی، صبح یقین از شک ما
                                                                    جز عشق ندید حاصل از مُدرک ما
                                               از پخته و خام شیخ و شابم برهاند 
                                                               عشقی که شده است جزء لاینفک ما
                                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 77 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...