أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِ مِنْکمْ

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                                     
                                                                
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله



عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

وَ الَّذِینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاهَ إِنّا لا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ

یکشنبه 29 تیر 1399 09:36 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
جمعی همه در بی خردی تأمینتر
                                                              شکّر به مذاقش ز سخن شیرینتر
                                               سودی ز مواعظ نبرد واعظ شهر
                                                               کاین خانه خراب اِشکم و پایینتر
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

هل انت جاهز ام لا؟؟

جمعه 27 تیر 1399 10:41 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
گشته دلم دلبرکی را دچار
                                                            کو به دو صد گردنه آید کنار
                                     صد چو منش بی سبب آویخته
                                                                      تا نکشد باز نیابد قرار
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

أَیُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا الدُّنْیَا دَارُ مَجَاز

سه شنبه 24 تیر 1399 05:28 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Related image
ای آنکه کلید هر چه مشکل با توست!
                                                                 اوصاف تو در آینه دیدیم درست!
                                          لیکن نظر متقن مولا شرط است
                                                            نیکوست هر آنکه با ولایت نیکوست
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

إِلَّا الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئکَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیر

یکشنبه 22 تیر 1399 09:52 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
تنها عنایت توست...... :: وبلاگ حضرت آیت الله العظمی حاج سید ...
ای آنکه درون تیره برون ماه منیری
                                                                   باری ندهد حاصل اندیشه به سیری
                                           این آتش افتاده به خرمن گنه توست
                                                            باشد که از این پس پی هر لقمه نگیری

ادامه مطلب
 

وَ لاَ یَحْسَبَنَ‌ الَّذِینَ‌ کَفَرُوا أَنَّمَا نُمْلِی‌ لَهُمْ‌ خَیْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ‌ إِنَّمَا نُمْلِی‌ لَهُمْ‌ لِیَزْدَادُوا إِثْماً...

پنجشنبه 19 تیر 1399 02:12 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
تصویر مرتبط
اهل فنا عزم بقا کرده ایم 
                                                                        قاتل خود خویش صدا کرده ایم
                                         منت کس نیست که سر پای دوست
                                                                          رقص کنان مست فدا کرده ایم
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

پنجشنبه 12 تیر 1399 11:54 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
من که بر چاه زنخدان بتی حیرانم
                                                                 چون می اندر قدح عربده جویی مانم
                                                 عالمی مست می از جاری خون دل ماست
                                                                   با چنین مشغله ای از همگان پنهانم
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

تو برون در چه کردی که درون خانه آیی؟!

سه شنبه 10 تیر 1399 12:52 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
نامه موسوی خوئینی‌ها به آیت‌الله خامنه‌ای: مردم نسبت به کشور و نظام بی‌اعتماد شده‌اند
صبحی که بیامدی و شامی که روی
                                                              پیوسته به اضراری و حظی نبری
                                      زین تخم و ترک برائتت واجب شیخ
                                                      زقوم و ضریع خود بس است ار دروی
                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

سَلامٌ هِیَ حَتَّى مَطْلَعِ الْفَجْرِ

شنبه 7 تیر 1399 02:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 

تشنه لب کرب و بلا، تشنۀ قدرتیم آ
                                                      فاصله سال نوری است از من و ما تا به شما
                                وقف دعاست دست من دست بدار ساحره
                                                              ای سه طلاقۀ علی (ع) دست بدار از رجا
                                                                                                                                                                                            (صفایی)


ادامه مطلب
 

الله اسرع مکرا

دوشنبه 19 خرداد 1399 11:23 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
صـادق صانعـی ar Twitter: “شهید آوینی : آخرین مقاتله ما با اسلام ...
من اندر زلف پر پیچ و خم او
                                                                          نبینم جز اشاراتی ز ابرو
                                        تو مقهور هزاران تار مویش
                                                                   به هر مویی ببینم رویی از او
                                        تو و افسون چشم تنگ دنیا
                                                                 من و تنگ میان و چشم جادو
        
                                        مشارق تا مغارب وسعتم نیست
                                                                  تو را ضیقی به پهنای دو بازو
                                        
تو معدوم ابابیلش به سجیل (انشاالله)
                                                                  مرا تیری به قلب از طاق ابرو 
                                                                                                                                                                    (صفایی)

ادامه مطلب
 

بی تو مرا چه می شود؟

سه شنبه 13 خرداد 1399 11:42 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 

  
 
                      کس نشد از دلت خبر خاطره گشتی ای پدر
                                                       لب به لبت رسانم ار دست دهد وصال من
                        تازه شدیم و نو به نو تا به سخن در آمدی
                                                         کس نشدی خبر از این واسطه کمال من

ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...