انصف اللَّه و انصف الناس من نفسك...

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                     
                                                                        

و لا تقولن انى مؤمر آمر فاطاع
  
  سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین





عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

زلف و رخ

جمعه 24 آذر 1396 05:21 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما همه تن خرقه و خالی ز خویش
                                                                
تلخی شیرینی و نوشی به نیش
                                            ظلمت و نوری که بهم ساختیم
                                                                  مشربه ای آبخور گرگ و میش
                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

فرخنده پی...

پنجشنبه 23 آذر 1396 09:37 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

با همچو منی کهتر و مهتر هرگز
                                                           تو همچو منی بیش نه، کمتر هرگز
                                           پرهیزِ من از نوش لبت کم خردیست
                                                                      کردیم هزار گونه دیگر هرگز
-                                                                                                                                                                            (صفایی)


ادامه مطلب
 

أفَحَسِبْتُمْ أنَّمَا خَلَقْنَاكمْ عَبَثًا...

چهارشنبه 22 آذر 1396 01:27 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کسی بر عادت و کس در عبادت
                                                            کس از مادر کس از باری  ولادت
                                                یکی را از شهادت غیب کردی
                                                              یکی را هم ز غیب آری  شهادت
                                                                                                                                                                                (صفایی)


ادامه مطلب
 

هو

چهارشنبه 22 آذر 1396 01:01 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

آنکه ز ما دوش حذر کرد و رفت
                                                           پنجه بیانداخت خطر کرد و رفت
                                          دید نداریم جز از پیرهن
                                                            سردِ زمین بود به بر کرد و رفت
                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

یا هو یا من لا هو الا هو اغفر لى و انصرنى على القوم الکافرین‌

دوشنبه 20 آذر 1396 11:44 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

چشم گشادیم به بالای دوست
                                                                این چه مقامیست که انعام اوست
                                               عالم امکان همه از دود من
                                                         من همه در آتش و عقل این چه بوست
                                                                                                                                                                                     (صفایی)
 

ادامه مطلب
 

جنگ باشد کار دیو و صلح کردار ملک

یکشنبه 19 آذر 1396 07:22 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


شما کآتش بیار جنگِ مایید
                                                               مرا جنگ آوری برتر شناسید
                                           من ار صلحم نمود دفترم هست
                                                                  بپایم تا که پا در گل نمانید
                                                                                                                                                                    (صفایی)



ادامه مطلب
 

فَلْیَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَیْتِ

شنبه 18 آذر 1396 11:49 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

من اندر زلف پر پیچ و خم او
                                                                         نبینم جز اشاراتی ز ابرو
                                        که این ظلمت به نورش می پسندم
                                                                      سر زلفش بپیچد ناف آهو


ادامه مطلب
 

کیست شبی بر سرِ دارش کشم؟

شنبه 18 آذر 1396 10:29 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

کیست شبی بر سرِ دارش کشم
                                                                 کشته و سنگینی بارش کشم
                                      پیکر آغشته به خونش به صبح
                                                                 روح دمم باز به کارش کشم
 
ادامه مطلب
 

تهدید آمریکا تجدید عاشوراست

جمعه 17 آذر 1396 04:46 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

خوک چرانی که به کین آمده
                                                                  قصد براندازی دین آمده
                                          جن زده ای بد منش از غرب دور
                                                         عربده جو عزم حسین (ع) آمده
                                                                                                                                                                 (صفایی)


ادامه مطلب
 

ما رَاَیْتُ شَیْئاً اِلاّ وَ رَاَیْتُ اللهَ قَبْلَهُ وَ بَعْدَهُ وَ مَعَهُ

پنجشنبه 16 آذر 1396 01:25 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

رندی که سرابش به سرِ آب رسید
                                                            جز نقش توام دفترش از خامه ندید
                                               می دیدمش از آینۀ جام که مست
                                                          زاسماء و صفت ذات و تجلی می دید


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 72 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...