أَطِیعُوا اللهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ وَأُولِی الأَمْرِ مِنْکمْ

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
                                                     
                                                                
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                 چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                   به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب
                  شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                               ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                  بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویش می باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                  به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جانم
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                به می از خویشتن رستم به هر صورت بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دست و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ و تاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                   عجب خال و خط و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                   
چه سازم با دلارامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با وی به سر بردن می از پیمانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                    دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب
                                                                                                    الحمدلله



عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.

 

إِنَ‌ رَبَّکَ‌ لَبِالْمِرْصَاد

چهارشنبه 22 مرداد 1399 01:11 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
     تو نه آنی که نبد رخت نوات عید به عید
                                                            ای ملون تو کجا حرمت خونهای شهید
                                              پنت هاوست فکند شبهه فرود آی شبث
                                                     شکر و صد شکر که پیر اینهمه تشکیک ندید
                                             کس به امید شما نیست به خود پردازید
                                                            حر چه دارد جذبه تا که شما خر بشوید
                                             آب و رنگ چه کس از سرخی خون شهداست
                                                       نه همین یاوه و آن مفت خوری از تو بعید
                                             بعد از این ما و خداییکه به کام شهداست
                                                    جزیه ها باشد از این پس که به اسلام دهید
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

انما الدنیا منتهی بصر الاعمی

دوشنبه 20 مرداد 1399 06:38 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
ای آنکه طفیل اهل بیتی (ع)
                                                                    ایتام علی (ع)  چه شد، ندیدی؟
                                                      اف بر تو و بر هزار پشتت
                                                                    هر شاخ تری که رُست چیدی
                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

الله الله فی الأیتام...

جمعه 17 مرداد 1399 08:21 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
مائیکه بی هرم عشق تو می میریم
                                                        بس خون دل خوردیم از زندگی سیریم
                                   ما را نمی سوزد جز آتش عشقش
                                                                  تا غرق دریاییم آتش نمی گیریم

ادامه مطلب
 

یا ایها الذین آمنوا...

دوشنبه 13 مرداد 1399 09:55 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
مهجوریت و دور بودن از قرآن کریم

مهجور شهر من ز چه مغموم و بی کسی
                                                                زینجا به زیب حجله جانان نمی رسی
                                            از روی توست آنچه فروغی به حجره هاست
                                                                 تزئین نیزه های عجم گشته ای بسی
                                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

اللَّهُمَّ طَهِّرْنِی فِیهِ مِنَ الدَّنَسِ وَالْأَقْذَارِ

شنبه 11 مرداد 1399 09:32 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 

کشتۀ هابیل ز کردار بد
                                                                 دست برادر به دعا باز کرد
                                              لیک چو نا خالصی از پیش داشت
                                                                سبحه ای از گندم آلوده زد
                                                                                                                                                                          (صفایی)


ادامه مطلب
 

مَن أعانَ ظالِما علی ظُلمِهِ جاءَ یَومَ القِیامَةِ و علی جَبهَتِهِ مَکتوبٌ آیِسٌ مِن رَحمَةِ اللّه

شنبه 4 مرداد 1399 07:49 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
دولت خائن، روزنه نفوذامام خمینی:تا خیانت بزرگان نباشد، دولته...
ای همه در قصد دل و دین من
                                                                   آخته تیغ از پی تمکین من
                                      پا به سرم سوختی و ساختم
                                                                    تا به کجا نشئه تدخین من
                                                                                                                                                                             (صفایی)


ادامه مطلب
 

وَ الَّذِینَ یُمَسِّکُونَ بِالْکِتابِ وَ أَقامُوا الصَّلاهَ إِنّا لا نُضِیعُ أَجْرَ الْمُصْلِحِینَ

یکشنبه 29 تیر 1399 10:36 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
جمعی همه در بی خردی تأمینتر
                                                              شکّر به مذاقش ز سخن شیرینتر
                                               سودی ز مواعظ نبرد واعظ شهر
                                                               کاین خانه خراب اِشکم و پایینتر
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

هل انت جاهز ام لا؟؟

جمعه 27 تیر 1399 11:41 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
گشته دلم دلبرکی را دچار
                                                            کو به دو صد گردنه آید کنار
                                     صد چو منش بی سبب آویخته
                                                                      تا نکشد باز نیابد قرار
                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

أَیُّهَا النَّاسُ، إِنَّمَا الدُّنْیَا دَارُ مَجَاز

سه شنبه 24 تیر 1399 06:28 ق.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
Related image
ای آنکه کلید هر چه مشکل با توست!
                                                                 اوصاف تو در آینه دیدیم درست!
                                          لیکن نظر متقن مولا شرط است
                                                            نیکوست هر آنکه با ولایت نیکوست
                                                                                                                                                                                      (صفایی)



ادامه مطلب
 

إِلَّا الَّذِینَ صَبرَُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُوْلَئکَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیر

یکشنبه 22 تیر 1399 10:52 ب.ظنویسنده : محمد رضا صفایی

 
تنها عنایت توست...... :: وبلاگ حضرت آیت الله العظمی حاج سید ...
ای آنکه درون تیره برون ماه منیری
                                                                   باری ندهد حاصل اندیشه به سیری
                                           این آتش افتاده به خرمن گنه توست
                                                            باشد که از این پس پی هر لقمه نگیری

ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...