هَل مِن ناصر یَنصُرنی

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                            
                                                                       

الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایه
         مولانا امیر المومنین مولی الموحدین علی ابن ابیطالب علیه الصلاه و السلام

                    شراب کهنه ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                                چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                    بر افتاد از میان حایل تو با من من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین ذایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی  خرابم ساختی از می                
                                              شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر در آی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین




عاشورا هر لحظه در درونمان اتفاق میافتد، مراقب باشیم حسین (ع) دلمان به دست یزید خبیثِ نفس تشنه لب شهید نشوند.
 

 

چهل دزد بغداد

دوشنبه 30 بهمن 1396 08:16 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

یادتان هست چه شد عاقبت جنگ احد
                                                                 فاتحی خیره سری کرد و بشد آنچه که شد
                                                           غفلتی تازه به تکرار سرگردنه هاست
                                                                         کاشکم و پشکل مردم بدهد بار نخود
                                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

در دست خوبرویان دولت بود اسیری

دوشنبه 30 بهمن 1396 11:02 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

مستیِ جام شکر ریز بلورین این است
                                                حال خوش گرمی آغوش و لب نوشین است
                                          جز تو وز عشق تو دم کی زند ارباب خرد
                                                     که به شیرینی لعل تو سخن شیرین است
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

العالم بزمانه لا تهجم علیه اللوابس

دوشنبه 30 بهمن 1396 01:03 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


یادمان باشد از ارباب گشادی طلبیم
                                                                      ز تحجر بدرآییم و فوادی طلبیم
                                  بگذرد روز و شب از پی، پی اندیشه خام
                                                                       مگر از پخته ایام سوادی طلبیم
                                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

تو مو می بینی و من...

یکشنبه 29 بهمن 1396 12:20 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هر آنکه جمال یار نادیده بدید
                                                            جز نور از این ظلمت اندوده ندید
                                     بر وصل سیاه زلفِ رخساره سپید
                                                              صبر از من شوریده مدارید امید
                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

تو که با منی همیشه چه تری، چه لن ترانی

شنبه 28 بهمن 1396 10:07 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

تو در اندیشه که او را ز ورای خویش دیدن
                                                                به هزار لن ترانی ز هزار سو شنیدن
                                          به خود آی تا خدا را به سر آید این تمنا
                                                    که هم از تو خویشتن را به هزار گونه چیدن
                                                                                                                                                                                                 (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

الفُرصَه تمُّر مرِّ السَحاب فانتَهِزوا فُرَصَ الخَیّر

شنبه 28 بهمن 1396 09:54 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه درون تیره برون ماه منیری
                                                                    باری ندهد حاصل اندیشه به سیری
                                           این آتش افتاده به خرمن گنه توست
                                                              باشد که از این پس پی هر لقمه نگیری

ادامه مطلب
 

فهم نمی شوی چرا؟

جمعه 27 بهمن 1396 11:02 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

بر حّی تو موتی نبود حی مهیمن
                                                                  ای حصن حصین تو مرا وادی ایمن
                                         وارونه شدیم از کشش جذبه و الحاق
                                                                 مجنون تو و لیلای سیه چردۀ تو، من
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ

جمعه 27 بهمن 1396 12:39 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای آنکه پنداری بیگانه هم کیش است
                                                                او را نمیدانی کورآب در پیش است
                                    آزاده مردانند آزاد و وارسته
                                                       این نفس دون گرگی در جامۀ میش است


ادامه مطلب
 

حسن ختام!

پنجشنبه 26 بهمن 1396 09:18 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای داده به باد زلف عنبر بو را
                                                                       وز شش جهتم گرفته در بر، هورا
                                                     بر جلوه در آمدی که سوزی همه من
                                                                     من نیز به احسنت سعیکم مشکورا
                                                                                                                                                                                              (صفایی)



ادامه مطلب
 

فردای کسی تضمین نیست

پنجشنبه 26 بهمن 1396 08:04 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ما شب به شب احیاء خود از باده کنیم
                                                              ترک سر و سربازی سجاده کنیم
                                 بر طوف حریم عشق عالم سوزش
                                                            تمرین جهاد و مرگ استاده کنیم
                                                                                                                                                                                   (صفایی)


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 78 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...