اندکی صبر سحر نزدیک است

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 03:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                            


                یا ایهالمسلمون اتحدوا، اتحدوا

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                 شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                   بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                   مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                   خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                  که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به یک پیمانه می حاصل
                                             چه ترس از هجمۀ باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زدم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                              که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                               
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورتگر بپیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین







 

مَنْ بَشَّرَنی بِخُرُوجِ آذارَ فَلَهُ الْجَنَّه

یکشنبه 28 آبان 1396 06:50 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

جانی به هبه ودیعه ای از غالب
                                                          ما نیز به جان، به جانِ جانش راغب
                                     چون قصد رجوع کند به موهوبۀ خویش؟
                                                     روزی که شده ست جمله متهب، واهب
                                                                                                                                                                               (صفایی)


ادامه مطلب
 

بسیار سفر باید...

یکشنبه 28 آبان 1396 01:19 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ار غیب بدیدی که که زیباست که زشت
                                                       شیخی نبدی که سبحه، سجاده نهشت
                                         دیدیم بسی اقرب و اقصای سلوک
                                                             از گریه به دوزخ از تباکی به بهشت
                                                                                                                                                                                       (صفایی)


ادامه مطلب
 

الفلسفه هی تشبه بالإله بقدر الطاقه البشریه

شنبه 27 آبان 1396 04:10 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای شیخ حذر باید زآهنگ سر و خنجر
                                                                    توحیدِ شمایان را الحادِ من اولی تر
                                           تعبیر نخواهد شد خوابی که مرا دیدی
                                                             دستی به کمر دارم زآن نازکِ سیمین بر
                                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ أَطِیعُواْ اللّهَ وَأَطِیعُواْ الرَّسُولَ وَأُوْلِی الأَمْرِ مِنكُمْ...

جمعه 26 آبان 1396 11:00 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

دینی که نبی (ص) آرد بی نصب ولی (ع) شاید؟
                                                       بی فقه و فقاهت هم یک چند نمی پاید
                                      در آینه، بر آبش دیدیم فروزانتر
                                                         این سلسله می پاید تا قائم آل (عج) آید
                                                                                                                                                                                انشاالله (صفایی)


ادامه مطلب
 

إِنَّا للّه و إِنّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ

پنجشنبه 25 آبان 1396 11:52 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هر چه از دوش به سر بود برفت از یادم
                                                                      تا به کی عرش بلرزد زچه بر فریادم
                             خود تعجب نکنم کز غم و سوگ سه عزیز
(صلواة الله علیهم اجمعین)
                                                                      چشم تردامن اگر سست کند بنیادم
                                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

هیچ مگو...

چهارشنبه 24 آبان 1396 08:04 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

در نیم شبی آمد معشوقه شایستم
                                                            وز هرم نفسهایش حالی که ببایستم
                                           او غایت زیبایی من غرق تماشایش
                                                       تا صبح سخن گفت و من هیچ ندانستم
                                                                                                                                                                                      (صفایی)


ادامه مطلب
 

گوی توفیق و کرامت در میان افکنده‌اند

چهارشنبه 24 آبان 1396 04:06 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

افسوس شد آن دوره که یاران صمیم
                                                                          یادی نکنند از آبیاران قدیم
                                           کو آنکه لب از غیر بر و دوشش بست
                                                     صد جان به بهای بوسی ار خواست دهیم
                                                                                                                                                                                        (صفایی)


ادامه مطلب
 

مدخل.....؟!

چهارشنبه 24 آبان 1396 01:43 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

در کوی بتان اگر تو را جایی هست
                                                                         از نور دل و دیدۀ بینایی هست
                                              تمییز حق از باطل و کفر از ایمان
                                                                 از نیک و بد و زشتی و زیبایی هست
                                                                                                                                                                                                (صفایی)



ادامه مطلب
 

فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِینَ

سه شنبه 23 آبان 1396 08:21 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

هر کسی را نسزد زیور دادار شود
                                                                 راز سربسته نباید که به بازار شود
                                            آنکه حق از قِبلش فخر به ایجاد کند
                                                             بایدش فخر علی (ع) حیدر کرار شود
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

فرق است از مصلح (ع) تا منتغم؟!!... اندکی صبر سحر نزدیک است.

سه شنبه 23 آبان 1396 10:16 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای کبر و غرورِ در هیاهو
                                                               وی مانده به ضیق صدر هم او
                                             سرسخت ترینتان کدام است
                                                                    ما تکیه به هو شما به جادو


ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 68 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...