سیر و سلوک

چهارشنبه 15 اردیبهشت 1395 04:30 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                                                
                                                                        

علی(ع)مع الحق و الحق مع علی(ع)

سبحان الله و الحمدلله الذی جعلنا من المتمسکین بولایة مولانا امیرالمؤمنین مولی الموحدین علی بن ابیطالب علیه الصلاة و السلام

                   شراب کهنۀ ساقی عجب مرد افکن است امشب
                                               چنان پندارم از مستی که گلخن گلشن است امشب
                   بر افتاد از میان حایل تو با من، من تو را مایل
                                                  به جامی عقل و دین زایل چها آبستن است امشب

                         شکستی ساغر از من هی خرابم ساختی از می                
                                             شکستم توبه پی در پی چه بشکن بشکن است امشب
                              ببین ای تشنه بر خونم که در تاب و تبت چونم
                                                       بر احوال دگرگونم پریشان دشمن است امشب
                    بریزم باده بر ساغر بگیرم تنگتر در بر
                                                     درآی آخر درآی از در که منزل ایمن است امشب
                    مرا از من برون آر و به آیینه نشانم ده
                                                        تویی بر آن هویدا من مرا پیراهن است امشب
                   ز من جز نامی از من کو که پیدا و نهانم او
                                                  به ساز آن کمان ابرو چه سوزی بر تن است امشب
                  خراب از وصل و هجرانم که پای از سر نمی دانم
                                                        به سوز و ساز پنهانم زبان سوسن است امشب
                  دَم ساقی و سوز دل رهانندم از آب و گل
                                                کنون ماییم و صد مشکل که از اهریمن است امشب
                  رها از خویشتن باید که امدادی ز غیب آید
                                                 که شب تاریک و منزل بر کمین رهزن است امشب
                 به هر وادی که کام دل به لبیکی شود حاصل
                                             چه شاید شکوه از باطل که حق بر توسن است امشب
                 به یمن ساغری از می زنم بر بیکران وی
                                           که مست از جام پی در پی به سیر ذوالمن است امشب
                 دو صد منزل سفر کردم رسیدم خواست برگردم
                                          
چه بر گشتی که خود با من به سیر گلشن است امشب
                 نشایــــــــــــد آسمان ما را به ناز و غمزه بر گیرد                                     
                                               که یارم با دو صد صورت به کوی و برزن است امشب
                بسوزی دیـن و  ایـمانم برآشـوبی دل و جـانم 
                                                
هر آن صورت که آرایی به وجه احسن است امشب
                دمی، از خویشتن رستم به صورت ساز پیوستم                                   
                                                به لبخندی شد از دستم که مه بر روزن است امشب
                اشارت کرد، فهمیــدم که خود را در میان دیــــدم                                           
                                                 به لبخندش بخندیدم که نخ بر سوزن است امشب
                شدم از دســـت و یار آمد سرِ بوس و کنار آمــــد                                                
                                                   هر آن کِشتم ببار آمد گل اندر دامن است امشب
               برقص آ جانِ جانانم برقــــص آی و برقصانـــــم                                        
                                                    رها از کفر و ایمانم رها از من، من است امشب
              چه پیچ وتاب گیسویی خماریــن چشم و ابرویی                                           
                                                    عجب دوش و بر و رویی زبانم الکن است امشب
              به فریادم رس ای ساقی هنوزش جلوه ها باقی                                               
                                                              دلٍِِِِِِ دلبر شکار او مگر از آهن است امشب
              برون از پرده می آید جمالش نیک بنمایــــــــــــد
                                                 
چه سازم با دل آرامی که کوته دامن است امشب
              خوشا با او به سر بردن می از پیــمـانه اش خوردن                                            
                                               که دوشم بوسه بر دست و امیدم گردن است امشب
             حرامش باد اگر یکدم به دام زلــــــــــــــف غیر افتد                                                 
                                             حرامم جز به آغوشش که بر جان مأمن است امشب
             به خلوت عشقبازی را چه تصویری از این خوشتر                                          
                                            که لب بر لب هم آغوشیم و شوری بر تن است امشب
            نفخت فیه من روحی،
به استــــــــــمرار و دم بر دم                                                    
                                               به جانم جانٍِِ جانان است و تن پیراهن است امشب
             نه تنها من خــــــراب از او ،به جامِ شیخ و شاب از او                                                     
                                               به یک جرعه شراب از او جهانی روشن است امشب
            چها میبند از جلوت، شراب و شاهد و خلوت                                                          
                                                     دلِ نازک خیال من که صید ذوالمن است امشب
            شدم مجنون کــــــــــوی او که لا الله الا هو
                                                 مسلمانان (صفایی) کو که لیلی با من است امشب
            هرآن می خواستیم آن شد وصالش سخت آسان شد
                
                          
سیه مستی مسلمان شد به صبحی روشن است امشب

                                                                                                    الحمد لله 
                                                                                               والعاقبة للمتقین






 

زیباتر از تو؟!

چهارشنبه 7 تیر 1396 06:59 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای قوم من که خیر و شرش را تمیز نه
                                                           با جهل خویش و نفس شریرش ستیز نه
                                 هشدار رهروی که دو صد منزل آمدی
                                                                 ره ختم بر ولایت است ولایت گریز نه
                                                                                                                                                                                              (صفایی)


ادامه مطلب
 

اتفاق...!

چهارشنبه 7 تیر 1396 04:45 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

صبری جمیل بایدمان از تب نعیم
                                                              وز شر سرکشان نمک خوده رجیم
                                  زین اتفاق شوم تفرق نکوتر است
                                                       زین فتنه ها به وحدت امت نمی رسیم
                                                                                                                                                                                    (صفایی)


ادامه مطلب
 

پله پله تا ملاقات با خدا

چهارشنبه 7 تیر 1396 02:42 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

با علم ناقصی که سما نیز می رسید
                                                       گر دین جهت دهد به خدا نیز می رسید
                                لیلی به سیر قوص سعود و نزول ماست
                                                             مجنون شوید آی شما نیز می رسید
                                                                                                                                                                                     (صفایی)


ادامه مطلب
 

...بشتاب هان که اسب و قبا می‌فرستمت

سه شنبه 6 تیر 1396 06:09 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

پیران شهر من که شمارش هزار هست
                                                      گویند صبح صادقی پسِ هر شام تار هست
                                  بر شمس دین که مشرق و مغرب جهات نیست
                                                                آیا ظهور و غیبت و لیل و نهار هست


ادامه مطلب
 

برادر روحانی!؟

سه شنبه 6 تیر 1396 01:08 ق.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 
                هر کسی کو دور ماند از اصل خویش    باز جوید روزگار وصل خویش


بر آنچه شد زمین و زمان زار می زند
                                                                  دشت پر از شقایقمان زار می زند
                              سردار سر بدارِ من این رتبه شأن نیست
                                                                      رخت برادری تنتان زار می زند
                                                                                                                                                                                    (صفایی)
 


ادامه مطلب
 

لکم دینکم ولی دین

دوشنبه 5 تیر 1396 06:23 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 



آیا یک از هزار به فکر دیار هست
                                                            مردی کمر به مرهم این زخمدار بست
                                 سوزنده تر ز شور و شر شرق و غرب نیست
                                                      آتش از این فتن به جگرهای سوخته است
                                                                                                                                                                                         (صفایی)


ادامه مطلب
 

كُنْ فِی الْفِتْنَةِ كَابْنِ اللَّبُونِ لَا ظَهْرٌ فَیُرْكَبَ وَ لَا ضَرْعٌ فَیُحْلَبَ

یکشنبه 4 تیر 1396 07:19 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

شکرللّه که شد از بار گنه امتمان پاک
                                                            ادراک چنین حال نه شایسته سفاک
                               ای آنکه به ناحق گروی حق نه تو، مائیم
                                                                  باکی نبود پیرو حق را ز تو ناپاک
                                                                                                                                                                                     (صفایی)



ادامه مطلب
 

مِنْ کَفَّارَاتِ الذُّنُوبِ الْعِظَامِ إِغَاثَةُ الْمَلْهُوفِ، وَالتَّنْفِیسُ عَنِ الْمَکْرُوبِ.

یکشنبه 4 تیر 1396 01:41 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

ای فتنه در هوای که از خود به در شدی
                                                                 در کار بت تراشی و تعظیم بر بتی
                               دستی به شرق می کشدت دسته ای به غرب
                                                                مصلوبه کشاکش اعضاء سرخودی
                                                                                                                                                                                  (صفایی)


ادامه مطلب
 

ما آزموده ایم در این شهر بخت خویش...

شنبه 3 تیر 1396 07:33 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 


بگذار و بگذر از این رهگذار، مرد
                                                                  وز این دیار سردتر از زمهریر سرد
                              سوختیم و سوخت هر آنچ از دیار بود
                                                              از خان و مان من این مرز و بومِ درد
                                                                                                                                                                                           (صفایی)


ادامه مطلب
 

یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ أُنْثى‏ وَ جَعَلْناكُمْ شُعُوباً وَ قَبائِلَ لِتَعارَفُوا...

شنبه 3 تیر 1396 02:49 ب.ظنویسنده : محمدرضا صفایی

 

"آن" نیست در شما که ملک به سامان نمی شود
                                                          دنیا و دین و آنچه که دارید آن نمی شود
                                   مجنون من همینکه لیلی خوبانِ عالم است
                                                            مفتون حیله های نیزه و قرآن نمی شود
                                                                                                                                                                                            (صفایی)



ادامه مطلب
 

تعداد کل صفحات ( 45 ) 1 2 3 4 5 6 7 ...